تبلیغات
دین و زندگی
وَ لَیسَتِ التَّوبَة ُلِلَّذِینَ یَعمَلُونَ السَّیِّئاتِ حَتّی إذا حَضَرَ أحَدَهُمُ المَوتُ قالَ إنِّی تُبتُ الآنَ.
 
آخرین مطالب
 
پیوندهای روزانه
دلربایی همه آن نیست که عاشق بکشند خواجه آنست که باشد غم خدمت کارش
دلم به ” مستحبی ” خوش است که جوابش ” واجب ” است

السلام علیک یا بقیه الله فی ارضه
اللّهم عجّل لولیّک الفرج
[http://www.aparat.com/v/2046r]


مرتبط با: ادبی , آیه های نور ,
خار و مولانا
به نام خدا

اینم از مولانا که پیدا کردن درد عاشقی توسط طبیب رو این طوری به نظم کشیده، البته شعر کامل رو نیاوردم و فقط ی قسمت جالبش رو گذاشتم:

خار در پا شد چنین دشواریاب / خار در دل چون بود وا ده جواب

خار در دل گر بدیدی هر خسی / دست کی بودی غمان را بر کسی

کس به زیر دم خر خاری نهد / خر نداند دفع آن بر می‌جهد

بر جهد وان خار محکم‌تر زند / عاقلی باید که خاری برکند

خر ز بهر دفع خار از سوز و درد / جفته می‌انداخت صد جا زخم کرد




مرتبط با: ادبی , اجتماعی ,
برای یک دوست
به نام خدا

اینم از عکس با سایز متناسب.

لطفا تا بارگذاری کامل تصویر شکیبا باشید.

صرفاً جهت آموزش به یک دوست.

(کافیه این کد رو به عکس اضافه کنی:
style="width:656px;height:765px;")
موفق باشید.


مرتبط با: علمی , مقالات ,
Glycyrhiza glabra
به نام خدا

گیاه شیرین بیان با نام انگلیسی Licorice از خانواده‌ی Fabaceae می‌باشد.
لطفاً تا بارگذاری تصویر شکیبا باشید
نام دیگر این گیاه در فارسی قدیم سوس و در لاتین Reglis می‌باشد.
قسمت قابل مصرف شیرین بیان ریزوم آن است.
سوس گیاهی است علفی و چند ساله که ساقه‌های زیرزمینی متعددی دارد. هر شاخه دارای 3 تا 8 جفت برگ مرکب بعلاوه یک برگ منفرد در انتهای شاخه است. برگ‌ها خطی و دارای غدد ترشح شیره می‌باشند(علت چسبناکی برگ‌ها). گل‌ها به رنگ بنفش و هر میوه حاوی 4-5 بذر قهوه‌ای رنگ است. ساقه به صورت ظریف و سبز رنگ اما ریشه‌ها قهوه‌ای و گاهی تیره می‌باشند. قسمت داخلی ریشه‌ها (کامبیوم) زرد رنگ می‌باشد. ریزوم‌ها با پوسته‌ای دارای شکاف‌های ممتد و نامنظم قابل شناسایی‌اند.
ادامه مطلب

لینک های مرتبط: دانشگاه علوم پزشکی گیلان ,
زکات دانش

به نام خدا


امام صادق علیه‏ السلام:


هرچیزى ‏زكاتى دارد و زكات دانش، آموختن آن است به اهلش.


تحف العقول : 364




فرازی از وصیت‌نامه یک شهید
به نام خدا

وقتی وصیت‌نامه شهدا رو می خوندم، به این متن بر خوردم که قسمتی از وصیت‌نامه‌ی شهید «غلامرضا باصولی» بود. انقدر عمیق و تأثیر گذار که حیفم اومد نذارمش اینجا شما هم ببینید. البته بیشتر شبیه مناجاته تا وصیت ولی در عین سادگی حکایت از عمق بالای معنویت در درک معانی عالم امکان داره.


«معبودا، وای به حال آن کسی که قدر نعمت تو را نداند، تو خیلی رحیمی، من رحیمیتت را عیناً اینجا مشاهده کردم و تو را شکر می‌گویم که مرا در حال گناه نمیراندی، خواستی مرا به عالم نور ببری و بعد بمیرانی. ولی خدایا اگر مرا بمیرانی با این کمی توشه چه کنم؟»

یاعلی




مرتبط با: اجتماعی , دفاع مقدس ,

تعداد کل صفحات: 189