وَ لَیسَتِ التَّوبَة ُلِلَّذِینَ یَعمَلُونَ السَّیِّئاتِ حَتّی إذا حَضَرَ أحَدَهُمُ المَوتُ قالَ إنِّی تُبتُ الآنَ.
درباره وبلاگ:

آرشیو:

طبقه بندی:

آخرین پستها :

پیوندها:

پیوندهای روزانه:

صفحات جانبی:

نویسندگان:

ابر برچسبها:

آمار وبلاگ:


Admin Logo themebox

بار معبودا مرا با ذكر خود حالی ببخش...

نوشته شده توسط:مهربانو
یکشنبه 15 آذر 1394-03:30 ب.ظ

كردم استغفار و عهد خود شكستم بارها
بایدم زین گونه استغفار، استغفارها

همّتی ای دل كه بندم دیده از دیدارِ غیر
تا بود با یار در هر لحظه ام دیدارها

آنكه جان دارد ولی از یاد جانان غافل است
كم بود از نقش بی جان بر روی دیوارها

بار معبودا مرا با ذكر خود حالی ببخش
ورنه می میرد دلم همچون تن مردارها

تیری از تقوا و شمشیری ز طاعت بایدم
تا كنم با دیو نفس خویشتن پیكارها

وای بر حالم اگر این رشته های معصیت
در لحد پیچند دور گردنم چون مارها

مستحقّ آتشم یا رب نسیم رحمتی
كز دل هر شعله بیرون آورم گلزارها

روزهای ما همه شب می شد از دود گناه
گر نبودی ناله ی العفوِ شب بیدارها

یا مبر در دوزخم یا چشم گریانم بده
تا ز اشك دیده ام خاموش گردد نارها

«میثم»، آنكو پیش حكم حق نیارد سر فرود
به كه دور گردنش پیچد طناب دارها



نظرات() 
تاریخ آخرین ویرایش:یکشنبه 15 آذر 1394 03:34 ب.ظ

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.