تبلیغات
دین و زندگی - ایمان به راه راستین


وَ لَیسَتِ التَّوبَة ُلِلَّذِینَ یَعمَلُونَ السَّیِّئاتِ حَتّی إذا حَضَرَ أحَدَهُمُ المَوتُ قالَ إنِّی تُبتُ الآنَ.
درباره وبلاگ:

آرشیو:

طبقه بندی:

آخرین پستها :

پیوندها:

پیوندهای روزانه:

صفحات جانبی:

نویسندگان:

ابر برچسبها:

آمار وبلاگ:


Admin Logo themebox

ایمان به راه راستین

نوشته شده توسط:وحید حاجیلو
دوشنبه 8 آذر 1395-12:31 ب.ظ

به نام خدا
«نجران» تنها منطقه ای از حجاز بود که مردم آن به عللی از بت پرستی دست کشیده، به آئین مسیح گرویده بودند. رسول خدا (ص) به موازات مکاتبه با سران دول جهان و مراکز مذهبی، نامه ای به اسقف نجران نوشت و ساکنان آنجا را به آئین اسلام دعوت کرد.
اسقف نجران، پس از خواندن نامه، برای تصمیم گیری شورایی مرکب از شخصیت های بزرگ مذهبی تشکیل داد. شورا به این نتیجه رسید که گروهی به عنوان هیئت نمایندگی نجران به مدینه برود تا از نزدیک نشانه های نبوت فرستاده ی خدا را بررسی کنند. این هیئت 60 نفری، به سرپرستی سه پیشوای بزرگ مذهبی وارد مدینه شدند و پس از گفتگو، از پذیرش اسلام امتناع ورزیده و با پیامبر (ص) به احتجاج برخاستند و در نهایت پیشنهاد «مباهله» کردند.
پیامبر اکرم (ص) به فرمان خداوند در حالی که حضرت حسین (ع) را در آغوش و دست حسن (ع) را در دست داشت و فاطمه (س) و علی بن ابی طالب (ع) پشت سرش حرکت می کردند، به میدان مباهله گام نهاد.1 هیئت نمایندگی نجران از اینکه پیامبر (ص) فرزندان معصوم و یگانه دختر و یادگار خود را به صحنه ی مباهله آورده، شگفت زده شدند و عقب نشینی کردند. اسقف نجران گفت: من چهره هایی را می بینم که هرگاه دست به دعا بلند کنند و از درگاه الهی بخواهند که بزرگ ترین کوه ها را از جای بکند، بی درنگ کنده می شود. ما هرگز حاضر به مباهله نیستیم. برخی از مسیحیان ایمان آوردند و گروهی پذیرفتند که در برابر بهره مندی از امنیت حکومت اسلامی، مالیات ویژه بپردازند.

1- آل عمران/ 61

تاریخ تحلیلی صدر اسلام/ دکتر محمد نصیری



نظرات() 
تاریخ آخرین ویرایش:دوشنبه 8 آذر 1395 12:48 ب.ظ

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر