وَ لَیسَتِ التَّوبَة ُلِلَّذِینَ یَعمَلُونَ السَّیِّئاتِ حَتّی إذا حَضَرَ أحَدَهُمُ المَوتُ قالَ إنِّی تُبتُ الآنَ.
گرامی ترین بندگان
سه شنبه 18 مهر 1396 ساعت 11:22 ق.ظ | نوشته ‌شده به دست وحید حاجیلو | ( نظرات )
به نام خدا

إن أکرمکم عند الله أتقاکم

همین دیگه خواستم همین آیه رو یاد آوری کنم. چرا بعضی وقت ها ما آدما خودمون رو گم می کنیم؟ واقعاً چرا؟ این دنیا (که از دنی به معنای پست میاد) ما رو غافل کرده، قبل از اینکه از خدا غافل بشیم از خودمون غافل شدیم. البته مقدمه ی خدا شناسی هم خودشناسیه. خوب دیگه اینم از روزگار آدماست، که غافل می شوند. فکر می کنیم که همه چیز محصور و محاط در دنیاست. دنیای پست، دنیای ثروت، دنیای قدرت، دنیای مادیات. ولی خوب، این ها همه فانی اند. خیلی غافلیم که فکر می کنیم إن أکرمکم عند الناس أموالکم!!!! ولی مشکل اینجاست که این "ناس" همون هایی هستند که وقتی عرصه تنگ آمد به راحتی پشت می کنن(به قول حضرت امیر در مناجاتش). بعله همینه مثلاً همین تفکر بنداز - بندازی (بخوانید برد -برد) که در جامعه رواج داره نشان از بی فرهنگی یا به عبارتی فقر فرهنگی جامعه داره. حالا با این اوضاع یادمون رفته که معیار سنجش آدما "حق" است(به گفته ی امام باقر علیه السلام). و آیه ی 13 سوره ی حجرات هم به نوعی گرامی ترین بندگان رو نزد "خدا" مشخص کرده که "با تقواترین" بندگان هستند. حالا در معنای تقوا و مفهومش هم باز بماند.
همین قدر بدونیم که این تقوا، مفهومش خیلی والاست، که حضرت امیر هم سفارش فرمودند: اوصیکم بتقوالله و نظم امرکم.
یاعلی 


مرتبط با: آیه های نور , ادبی ,


می توانید دیدگاه خود را بنویسید
 
دیگر موارد
تعداد مطالب :
تعداد نویسندگان :
آخرین بروز رسانی :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
بازدید کل :
آخرین بازدید :

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات